Aleja w parku Zamku Sarny projektu Eduarda Petzolda
Aleja w parku Zamku Sarny projektu Eduarda Petzolda
Fundacja im. Eduarda Petzolda została powołana by kultywować i chronić dorobek Eduarda Petzolda (1815-1891) oraz podejmować działania na rzecz zabytków oraz sztuki ogrodowej i architektury krajobrazu.

Fundacja będzie również działać by:

  • popularyzować wartości istotnych dla społeczeństwa, w tym związane z edukacją, nauką, kulturą i innymi sposobami rozwoju w sztuce ogrodowej i architektury krajobrazu;
  • organizować przedsięwzięcia edukacyjne, integracyjne oraz inne wydarzenia mające na celu realizację celów statutowych Fundacji;
  • podejmować działania na rzecz poznania, utrwalania oraz upowszechniania sztuki ogrodowej i architektury krajobrazu;
  • propagować zainteresowanie sztuką ogrodową i architekturą krajobrazu oraz wszelkiego rodzaju aktywnością w tym zakresie;
  • prowadzić renowacje, rewitalizacje, adaptacje na cele kulturalne, promować i chronć zabytki architektury i sztuki ogrodowej.

 

Członkowie Zarządu Fundacji:

  • Łukasz Przybylak – Prezes Fundacji im. Eduarda Petzolda
  • Jacek Kuśmierski – Wiceprezes Fundacji im. Eduarda Petzolda

 

KRS: 0001103653

REGON: 528521552

NIP: 8851646456

Numer rachunku bankowego (PKO BANK POLSKI S.A.): 55 1020 4900 0000 8202 3675 0861

Eduard Petzold, ok. 1890 roku
Eduard Petzold

(ur. 1815 Königswalde, obecnie Lubniewice; zm. 1891 Blasewitz, obecnie dzielnica Drezna) jest autorem ok. 174 projektów ogrodów i parków rezydencjonalnych a także miejskich skwerów i promenad, na terenie obecnych Niemiec, Polski, Czech, Holandii, Austrii, Bułgarii i Turcji. Rozpoczęta przez niego w 1831 roku nauka ogrodnictwa w Parku Mużakowskim pod kierunkiem Jacoba Heinricha Rehdera i księcia Hermanna von Pückler-Muskau, była później kontynuowana w Wielkiej Brytanii, Włoszech, Francji i Szwajcarii. Działalność na polu teoretycznym uczyniła z Eduarda Petzolda najważniejszego reprezentanta tzw. mużakowskiej szkoły ogrodniczej, wnosząc go jednocześnie do grupy czołowych teoretyków europejskiego ogrodnictwa XIX wieku.

Ta strona używa ciasteczek w celach statystycznych i analitycznych. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.